10 minuten gesprek

Vandaag ons eerste 10 minuten gesprek ooit! De creche nodigde ons uit voor het standaard jaarlijks gesprekje (inderdaad, vorig jaar blijken wij te zijn vergeten) over het functioneren van Thom op de creche. En.. het gaat goed! Thom is motorisch sterk, doet lekker mee op de creche, is flexibel, is vrolijk, is weerbaar maar wil best zijn speelgoed delen, kan goed samen maar ook heerlijk alleen spelen. Enige puntje van aandacht: zijn spraak. Hij begrijpt alles dat wordt gezegd, maar praat zelf weinig. Of, zoals de juf van de creche het formuleerde, hij is een mannetje van weinig woorden. En dat terwijl wij zo bezig zijn om zijn spraak te stimuleren! Nou ja, laten we het er maar op houden dat Thom een typische Groninger is.

Slotsom van het verhaal is uiteraard dat wij apetrots zijn op Thom!

Onze zoon kan overigens ook trots zijn op ons. Want ja, óók het gedrag van de ouders werd geëvalueerd. Ik kreeg het er warm van, maar gelukkig: ook wij zijn goed bevonden.

Lachende Lieke

Al toen ze een weekje of 3 was ontwaarden we het eerste vluchtige lachje. Vervolgens zijn we weken bezig geweest Liekes lach vast te leggen, maar steeds als ze het fototoestel zag naderen verscheen er een diepe frons op haar gezichtje. Nu is het gelukt, heel stiekem, van opzij..

Slaap lekker

Aardbeien

Dagelijks ritueel: aardbeien plukken. Goed zoeken naar de mooi rood geworden vruchten en plukken maar!

Bbq

André en Patricia met kids kwamen bbq'en. Het werd een grote CHAOS. In drie jaar tijd zijn we met zn allen vier kinderen rijker, en tsja, hoe zal ik het zeggen, met vier kinderen verloopt zo'n dagje wat minder geordend dan voorheen. Er lag speelgoed van de voorkant van het huis tot helemaal achterin de tuin. Pfoeh, verzuchtte Rolf, wat maken die kinderen een bende. Ach, zei André, bekijk het eens van de andere kant, ze vermaken zich heerlijk. En zo was het. Iedereen had het naar zijn zin. En het blééf leuk, zelfs toen bedtijd zich aandiende, want Nina en Thom mochten sámen in Thoms bed! Resultaat: twee kinderen die gierend van de lach NIET gingen slapen. En vier ouders die daarom minstens zoveel lol hadden en ombeurten onder aan de trap gingen luisteren om elkaar verslag uit te brengen.

Rolf is naar boven gegaan om een paar plaatjes te schieten van het tweetal. Door de flits lijkt Thoms kamer nog licht, maar geloof me, het was al LANG donker.

Oma van de vissen

De dag ervoor was Thom met papa naar oma gegaan om oma's vissen te voeren (én om badeendjes in de vijver te smijten). De dag erna waren we van plan opnieuw naar oma te gaan. We kondigden dat aan bij Thom en uit zijn reactie begrepen wij dat hij meende naar andere oma (mijn moeder) te gaan. Lastig, twee dames in je omgeving met dezelfde naam. Dus wij legden uit: we gaan naar oma met de vissen! Een grijns verscheen op het smoeltje van onze zoon. Oma bisj! Ja, oma van de vissen.

Oma had een verrassing voor Thom, een badje! Dat werd heerlijk spelen.

Dagje dierentuin

Papa had een laatste tenniswedstrijd te winnen en opa had een presentatie te geven in Parijs, dus mama en oma hadden tijd over. Het werd een dagje dierentuin.

Amper in de dierentuin gearriveerd zette Lieke het op een krijsen (zucht, mopperdemopperdemopper -ik had SLECHT geslapen), zodat we meteen weer konden vertrekken. Een huilende baby is namelijk erg zielig en dient meteen van aandacht te worden voorzien. Vlak buiten de dierentuin streken we neer op een lekker terras waar Lieke na gevoed en geknuffeld te zijn, heerlijk in slaap viel.

Terug de dierentuin in (een altijd optimistische oma: nu hebben we ons abonnement er bijna alweer uit!). Thom vond het er heerlijk. Favoriet waren de prairiehonden (vraag me niet waarom, het is net een stel veredelde cavia's), maar ook de giraffes, de apen en de nijlpaarden waren interessant. De laatsten zag Thom het water in plonzen ('BOEM! Bad!'). Fantastisch om de dierentuin te zien door de ogen van onze genietende kleine man. We gaan gauw weer.






Na de dierentuin zijn we nog met oma meegegaan. Thom vond dat zo gezellig dat hij besloot bij oma te willen blijven slapen. Helaas voor Thom kwam dat oma niet goed uit. Gewoon naar huis dus. Wie denkt dat de kwestie daarmee was afgedaan, heeft het mis. Een paar dagen later werd Thom midden in de nacht wakker en vroeg hoopvol: 'Oma?'